Bugün akşam yemeğinde bir sofraya değil, yüreğe misafir olduk...
Bugün akşam yemeğinde bir sofraya değil, yüreğe misafir olduk...
Yıllardır kalemle, sözle, dualarla verdiğimiz Doğu Türkistan mücadelesinde bu akşam bir başka derinlik yaşadım. Ata topraklarının yitip gitmeyen izlerini taşıyan Uygur yemekleriyle kurulan o mütevazı ama anlam yüklü sofrada, sadece karın değil, kalpler de doydu.
Her lokmada; geçmişin hatırası, bugün yaşanan acılar ve yarına dair umutlar vardı.
Pilav, lagman, mantı… Yalnızca yemek değil; bir halkın, bir kültürün, binlerce yıldır süren sessiz haykırışıydı o tabaklarda sunulanlar.
Soframızda çalınan her ezgide, her dutar sesinde uzaklarda kalan şehirlerin, özlenen annelerin, hiç unutulmayan bir vatanın yankısı vardı.
Bazen gözlerimiz doldu, bazen tebessüm ettik. Çünkü orada sadece acılar paylaşılmıyordu; aynı zamanda geleceğe dair umutlar, ortak bir direnişin inancı vardı.
Gecenin sonunda aldığım hediye ise yüreğime kazındı…
Dikenler arasında açan özgürlük çiçeği gibi başına taç yapmış bir Uygur kızı…
Bir tablo değil sadece; bir çığlık, bir direniş, bir çağrıydı o.
Ve yanına bırakılan kitap, gözyaşlarıyla yazılmış tarihin sessiz şahidi…
Bu hediye bana değil; bir halkın sabrına, direncine, var olma mücadelesine verilen bir vefa nişanıydı.
Gururluyum, onurluyum. Bu yolda yalnız değiliz. Dualarımız bir, kalbimiz bir.
Çünkü biz unutmuyoruz, unutturmuyoruz...
Ve biliyoruz ki bir gün Doğu Türkistan'da güneş yeniden özgür doğacak.
#DoğuTürkistan #UygurSofrası #BirlikteGüçlüyüz #ÖzgürlükYolu #UygurKızı #DikenÜstündeÇiçek #VatanYadigarı #UnutmadıkUnutmayacağız #KardeşlikBağı #DualarımızBir #HilalinGölgesinde #MuharremDeğirmen #MücadeleRuhu #VatanHasreti #DirenişinSimgesi #ÖzgürlüğeAdanmışKalpler #UygurMirası #SessizÇığlık #GözYaşındaVatan
