Futbolu da bitirdik

Günlük yaşıyoruz. Popilizm ve eyyamcılık toplum olarak genlerimize işlemiş durumda. Mesela deprem olur bir kaç gün depremi konuşur sonra unuturuz ta ki bir sonraki depreme kadar. Maden faciası olur aynı şekilde davranırız. Tüm alanlarda bu böyle. * * * Spor için de aynı durum geçerli. Türkiye-Kazakistan maçının öncesinde ve sonrasında yaşanan çirkinlikler herkesin malumu. İş çığırından çıkmış durumda. Seyirci milli futbolcuya küfrediyor, milli futbolcu ayyıldızlı formayı terk ediyor. Bir grup maganda stada gelip gazetecileri dövüyor. Teknik direktör görmedim duymadım diyor. Rezilliğin bini bir para. Türkiye’nin ilk 4 maç sonunda 2016 Avrupa Futbol Şampiyonasına gitme umutlarını bitirmesini konuşamıyoruz bile. Durum bu kadar vahim. * * * Görünen köy kılavuz istemez bundan sonra çok daha vahim olaylar yaşayacağız. Bir kez daha gördük ki futbol büyük bir hızla futbol olmaktan uzaklaşıyor. İş her geçen gün daha da çığırından çıkıyor. Holiganizm tribünlerden sahaya iniyor. Zaten büyük sorunlarla boğuşan Türkiye ağır bir darbe de futbol kanalıyla yemek üzere. * * * Bu konuda çok acil tedbirler alınması gerektiği aşikar. Mesela; 1- Siyaset spordan elini çekmelidir. Siyasiler ne pahasına olursa olsun kulüpleri ele geçirme, yönetime yandaş isimleri atama ihtirasına son vermelidir. 2- Kulüp yöneticileri siyasi partilerin il başkanı gibi hareket etmekten vazgeçmeli, başkanı oldukları kulüpleri her kesimden, her görüşten insanın tuttuğunun bilincinde olmalıdır. 3- Şike, küfür ve şiddete sıfır tolerans gösterilmeli, futbol tüm pisliklerden temizlenmelidir. 4- Ahlaksız, çirkef futbolcular ister yerli ister yabancı olsun sistemin dışına çıkarılmalıdır. 5- Hakemler büyük takım, küçük takım ayrımı yapmadan cesurca görevlerini yapmalıdır. 6- Televizyonları mesken tutmuş, reyting uğruna yapmadık şaklabanlık bırakmayan, söyledikleri her cümle ile taraftarı tahrik eden, şiddeti körükleyen tipler ekranlardan uzaklaştırılmalıdır. 7- Gazete ve televizyonlar çatışmayı körükleyen yayınlar yerine dostluk ve kardeşliği pekiştirecek yayınlar yapmalıdır. 8- Kulüp başkanları taraftarlarına şirin görünme uğruna ya da başka sebeplerle rakip takıma hakaretten vazgeçmelidir. * * * Bu önerileri çoğaltmak, başka başka maddeler eklemek elbette mümkün ama sanırım bu kadarı yeterli. Peki, bunlar olur mu? Cevabı da verelim; çok ama çok zor ve hatta imkansız. İnşallah yanılırım ama bana öyle geliyor ki bu alanda da “bir musibet bin nasihattan evladır” acı gerçeği ile yüzleşecek gibiyiz.